egzamin.kutra.pl
CennikĆwicz takie pytania →

Dwie ostateczne decyzje w tej samej sprawie - art. 247 § 1 pkt 4 o.p.

Kazus dotyczy ponownego określenia VAT za ten sam okres, gdy wcześniejsza decyzja wobec tej samej spółki była już ostateczna.

Pytanie

Naczelnik urzędu skarbowego decyzją doręczoną 10 marca 2025 r. określił spółce KAPPA zobowiązanie w podatku od towarów i usług za marzec 2024 r.; decyzja stała się ostateczna. Na skutek błędu organizacyjnego inny dział tego samego urzędu prowadził równolegle postępowanie w tym samym przedmiocie i decyzją doręczoną 3 września 2025 r. ponownie określił spółce zobowiązanie w tym podatku za ten sam okres, w innej wysokości; ta decyzja również stała się ostateczna. Jak powinien postąpić dyrektor izby administracji skarbowej, do którego spółka zwróciła się w 2026 r. o usunięcie tej wady?

  1. A
    stwierdzić nieważność decyzji z 3 września 2025 r., bo dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną,

    ✓ Poprawna odpowiedź

  2. B
    wznowić postępowanie zakończone decyzją z 10 marca 2025 r., bo późniejsza decyzja ujawniła nowe okoliczności istotne dla sprawy,
  3. C
    uchylić decyzję z 3 września 2025 r. w trybie zmiany decyzji ostatecznej, bo przemawia za tym interes publiczny i spółki.

Wyjaśnienie

Zgodnie z art. 247 § 1 pkt 4 o.p. organ stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Druga decyzja określa zobowiązanie w tym samym podatku, za ten sam okres i wobec tego samego podmiotu, co ostateczna decyzja z 10 marca 2025 r., więc jest dotknięta tą wadą; właściwy jest dyrektor izby jako organ wyższego stopnia (art. 248 § 2 pkt 1 o.p.), a żądanie wniesiono przed upływem 5 lat od doręczenia (art. 249 § 1 pkt 1). Zobowiązanie za marzec 2024 r. nie jest przedawnione, więc art. 247 § 2 nie stoi na przeszkodzie. Wariant ze wznowieniem jest błędny, bo późniejsza decyzja nie jest nowym dowodem istniejącym w dniu wydania pierwszej (art. 240 § 1 pkt 5). Wariant z uchyleniem w trybie zmiany decyzji ostatecznej pomija, że art. 253 i 253a nie stosuje się do decyzji określających wysokość zobowiązania (art. 253b pkt 1).

Przepis

Art. 247. § 1. Organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która: 1) została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości; 2) została wydana bez podstawy prawnej; 3) została wydana z rażącym naruszeniem prawa; 4) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną;

O pytaniu

Podobne pytania

Inne pytania z art. 247 Ordynacji podatkowej

Podobne pytania z aktu: Ordynacja podatkowa

Podobne pytania z dziedziny: Postępowanie i egzekucja

Zobacz też