Niezgłoszona gotówka przy wylocie z UE - przestępstwo czy wykroczenie skarbowe (art. 106f § 2 k.k.s.)
60 tysięcy euro w bagażu podręcznym, świadomie niezgłoszone przy wylocie do Dubaju. Kwota spora, umyślność jest - przestępstwo skarbowe czy jednak nie?
Pytanie
Piotr Wiśniewski, mieszkający w Gdańsku, wylatywał z gdańskiego lotniska do Dubaju, przewożąc w bagażu podręcznym 60 000 euro w gotówce. Wiedział, że na podstawie rozporządzenia (UE) 2018/1672 jest obowiązany zgłosić te środki organom celnym przy wywozie z Unii Europejskiej, i świadomie tego nie zrobił. Równowartość tej kwoty w czasie czynu przekraczała pięciokrotność, ale nie przekraczała dwustukrotności minimalnego wynagrodzenia. Jak należy zakwalifikować jego czyn na gruncie Kodeksu karnego skarbowego?
A
jako przestępstwo skarbowe, bo wartość niezgłoszonych środków przekracza ustawowy próg,
B
jako wykroczenie skarbowe, bo kwota niezgłoszonych środków jest małej wartości,
✓ Poprawna odpowiedź
C
jako przestępstwo skarbowe, bo wykroczeniem jest tylko nieprzedstawienie środków na żądanie organów celnych.
Wyjaśnienie
Zgodnie z art. 106f § 1 k.k.s. kto wbrew obowiązkowi nie zgłasza organom celnym środków pieniężnych wywożonych z Unii Europejskiej, podlega grzywnie do 720 stawek dziennych, ale według § 2, jeżeli kwota niezgłoszonych środków jest małej wartości, sprawca podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Małą wartością jest wartość nieprzekraczająca dwustukrotności minimalnego wynagrodzenia w czasie czynu (art. 53 § 14 k.k.s.), a kazus przesądza, że 60 000 euro jej nie przekracza; Piotr Wiśniewski działał umyślnie. Wariant o przestępstwie z powodu przekroczenia ustawowego progu stosuje kryterium z art. 53 § 6 k.k.s. (pięciokrotność minimalnego wynagrodzenia), którego art. 106f § 2 nie używa. Wariant uznający za wykroczenie tylko nieprzedstawienie środków myli art. 106h k.k.s. (odrębny czyn) z art. 106f, który w § 2 sam przewiduje wykroczenie przy małej wartości.
Gdzie jest haczyk
Kazus podaje dwa progi i oba wyglądają na rozstrzygające. Pięciokrotność minimalnego wynagrodzenia to ustawowy próg z art. 53 § 6 k.k.s., który przy większości czynów oddziela wykroczenie od przestępstwa - ale nie tutaj. Art. 106f § 2 robi z niezgłoszenia wykroczenie, gdy kwota jest małej wartości, czyli nie przekracza dwustukrotności minimalnego wynagrodzenia (art. 53 § 14). Trzeci wariant myli niezgłoszenie z nieprzedstawieniem środków na żądanie, czyli z art. 106h.
Przepis
Art. 106f § 1: Kto wbrew obowiązkowi nie zgłasza organom celnym środków pieniężnych (...) wywożonych z Unii Europejskiej (...), podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych. § 2: Jeżeli kwota niezgłoszonych środków pieniężnych (...) jest małej wartości, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. (linie 2367-2374) Art. 53 § 14: Mała wartość jest to wartość, która w czasie popełnienia czynu zabronionego nie przekracza dwustukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia. (linia 1041)
O pytaniu
Podstawa prawna art. 106f § 1 i 2, art. 53 § 6 i 14 k.k.s.