Wyjazd poza UE a pełnomocnik do doręczeń - art. 138f o.p.
Kazus dotyczy skutków nieustanowienia pełnomocnika do doręczeń po przeprowadzce do Norwegii w toku postępowania podatkowego.
Pytanie
W toku postępowania podatkowego wszczętego z urzędu w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych Jan Kowalski przeprowadził się na stałe z Krakowa do Oslo w Norwegii i zawiadomił organ o nowym adresie. Organ pouczył go o obowiązku ustanowienia w kraju pełnomocnika do doręczeń i o skutkach jego niedopełnienia. Jan Kowalski nie ustanowił żadnego pełnomocnika, a pisma nie są mu doręczane za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Jak należy potraktować decyzję kończącą postępowanie wysłaną do Jana Kowalskiego?
A
decyzję uznaje się za doręczoną pod dotychczasowym adresem w kraju, a organ pozostawia ją w aktach sprawy,
✓ Poprawna odpowiedź
B
organ doręcza decyzję pod adresem w Norwegii, gdyż obowiązek ustanowienia pełnomocnika do doręczeń nie dotyczy państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
C
organ wyznacza Janowi Kowalskiemu tymczasowego pełnomocnika szczególnego i jemu doręcza decyzję.
Wyjaśnienie
Zgodnie z art. 138f § 1 pkt 1 o.p. strona, która nie ustanawia pełnomocnika ogólnego ani szczególnego, ma obowiązek ustanowić w kraju pełnomocnika do doręczeń, gdy zmienia adres miejsca zamieszkania na adres w państwie niebędącym członkiem Unii Europejskiej; wyjątek z § 2 dotyczy tylko doręczeń elektronicznych. Według § 3 w razie niedopełnienia tego obowiązku pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem w kraju, a organ pozostawia je w aktach sprawy. Norwegia nie jest państwem członkowskim UE, a przepis nie zrównuje z nimi państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego, więc wariant z doręczeniem do Oslo jest błędny. Wariant z tymczasowym pełnomocnikiem szczególnym przenosi na tę sprawę art. 138l o.p., który dotyczy osoby nieobecnej w sprawie niecierpiącej zwłoki, a miejsce pobytu Jana Kowalskiego jest znane.
Przepis
Art. 138f. § 1. Strona ma obowiązek ustanowienia w kraju pełnomocnika do doręczeń, jeżeli nie ustanawia pełnomocnika ogólnego lub szczególnego, gdy: 1) zmienia adres miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu na adres w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej; [...] § 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli doręczanie pism stronie następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej. [...] § 3. W razie niedopełnienia przez stronę obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń, pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem w kraju, a organ podatkowy pozostawia pismo w aktach sprawy.