Umowa podatkowa a późniejsze porozumienie - art. 31 Konwencji wiedeńskiej
Kazus dotyczy znaczenia wspólnej deklaracji Polski i drugiego państwa, uzgodnionej po zawarciu umowy podatkowej, dla wykładni jej postanowień.
Pytanie
Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a państwem X nie definiuje jednego z określeń użytych w artykule o dochodach z pracy najemnej. W 2025 r., kilka lat po wejściu umowy w życie, rządy obu państw podpisały wspólną deklarację, w której uzgodniły, jak należy rozumieć to określenie przy stosowaniu umowy; deklaracja nie zmienia tekstu umowy. Jakie znaczenie ma ta deklaracja dla interpretacji umowy w świetle Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów?
A
można się do niej odwołać tylko jako do uzupełniającego środka interpretacji, gdy ogólna reguła pozostawia znaczenie określenia niejasnym,
B
nie można jej uwzględnić, gdyż kontekst traktatu obejmuje porozumienia stron osiągnięte w związku z jego zawarciem, a nie porozumienia późniejsze,
C
należy ją brać pod uwagę łącznie z kontekstem jako późniejsze porozumienie stron dotyczące interpretacji, w ramach ogólnej reguły interpretacji.
✓ Poprawna odpowiedź
Wyjaśnienie
Zgodnie z art. 31 ust. 3 lit. a Konwencji wiedeńskiej łącznie z kontekstem należy brać pod uwagę każde późniejsze porozumienie między stronami dotyczące interpretacji traktatu lub stosowania jego postanowień. Wspólna deklaracja rządów obu państw, w której uzgodniły rozumienie określenia użytego w umowie, jest takim porozumieniem, więc uwzględnia się ją już w ramach ogólnej reguły interpretacji z art. 31, a nie dopiero pomocniczo. Wariant traktujący deklarację jako uzupełniający środek interpretacji przenosi ją do art. 32, choć Konwencja wprost umieszcza późniejsze porozumienia stron w ogólnej regule z art. 31 ust. 3. Wariant wykluczający deklarację myli kontekst z art. 31 ust. 2 lit. a, obejmujący porozumienia osiągnięte w związku z zawarciem traktatu, z odrębną kategorią z art. 31 ust. 3, którą bierze się pod uwagę łącznie z kontekstem.
O pytaniu
Podstawa prawna art. 31 ust. 2 lit. a i ust. 3 lit. a, art. 32 Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów