Na tej stronie zebraliśmy 49 pytań na egzamin na doradcę podatkowego. Najczęściej wracają przepisy: art. 217 Konstytucji RP, art. 14n Ordynacji podatkowej, art. 190 Konstytucji RP. To nasze własne pytania w nowym formacie egzaminu. Każde ma poprawną odpowiedź, wyjaśnienie i podstawę prawną.
W postępowaniu podatkowym dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 r. spór między Janem Kowalskim a naczelnikiem urzędu skarbowego dotyczy wyłącznie treści przepisu ustawy przewidującego ulgę podatkową; stan faktyczny jest bezsporny. Przepis da się odczytać na dwa sposoby, a ani wykładnia językowa, ani systemowa, ani celowościowa nie pozwala wykluczyć żadnego z nich. Według jednego z tych odczytań ulga Janowi Kowalskiemu przysługuje, według drugiego nie. Organ przyjął drugie odczytanie, wskazując, że przepisy o ulgach należy wykładać ściśle, więc wątpliwości co do ich treści nie rozstrzyga się na korzyść podatnika. Czy stanowisko organu jest prawidłowe?
W postępowaniu podatkowym wszczętym z urzędu naczelnik urzędu skarbowego podjął wszelkie niezbędne działania, ale nie zdołał usunąć wątpliwości co do jednego z faktów istotnych dla rozstrzygnięcia. W postępowaniu uczestniczy tylko jedna strona, a jego wynik dotyczy wyłącznie jej. W którym z poniższych przypadków organ nie ma obowiązku rozstrzygnąć tej wątpliwości na korzyść strony?
Wójt gminy X, będący organem podatkowym w sprawach podatku od nieruchomości, stwierdził, że wójtowie sąsiednich gmin w takich samych stanach faktycznych i prawnych różnie kwalifikują garaże wielostanowiskowe w budynkach mieszkalnych. Jako organ podatkowy złożył do ministra właściwego do spraw finansów publicznych wniosek o wydanie interpretacji ogólnej, w którym przedstawił zagadnienie, wskazał przepisy oraz decyzje świadczące o ich niejednolitym stosowaniu i uiścił opłatę. W sprawach zakończonych tymi decyzjami nie toczy się postępowanie ani kontrola i nie wniesiono odwołań. Czy wniosek wójta może być podstawą wydania interpretacji ogólnej?
Spółka ALFA, której rok podatkowy pokrywa się z kalendarzowym, rozliczyła podatek dochodowy od osób prawnych za 2025 r. w sposób w pełni zgodny z objaśnieniami podatkowymi zamieszczonymi w 2024 r. w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. W marcu 2026 r. minister zmienił te objaśnienia z urzędu, przyjmując wykładnię, według której spółka zaniżyła podatek za 2025 r. Wobec spółki nie wydano żadnej decyzji z zastosowaniem przepisów o przeciwdziałaniu unikaniu opodatkowania. Jaki skutek ma dla spółki zastosowanie się do objaśnień w zakresie podatku za 2025 r.?
Spółka BETA, czynny podatnik podatku od towarów i usług rozliczający się za okresy miesięczne, w marcu 2026 r. wykonała usługę i rozliczyła ją jako zwolnioną od podatku. Takie stanowisko dominowało w interpretacjach indywidualnych wydawanych w takich samych stanach faktycznych i w takim samym stanie prawnym w latach 2022-2024, ale od stycznia 2025 r. w takich sprawach wydawane są niemal wyłącznie interpretacje uznające tę usługę za opodatkowaną. Spółka nie uzyskała własnej interpretacji, w tej kwestii nie wydano interpretacji ogólnej ani objaśnień podatkowych, a przepis nie zmienił się od 2022 r. Czy spółka może powołać się na ochronę z tytułu zastosowania się do praktyki interpretacyjnej organów Krajowej Administracji Skarbowej?
Spółka ALFA z siedzibą w Polsce planuje reorganizację grupy, po której w 2027 r. otrzyma dywidendę od spółki zależnej. We wrześniu 2026 r. złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w którym zapytała wyłącznie o to, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym nie znajdzie zastosowania art. 22c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli czy reorganizacja nie zostanie uznana za sposób działania sztuczny, którego głównym celem jest skorzystanie ze zwolnienia dywidendy. Czy takie zagadnienie może być przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej?
Spółka BETA złożyła 2 marca 2026 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej skutków w podatku dochodowym od osób prawnych sprzedaży znaku towarowego dokonanej w 2025 r. W tym dniu sprzedaż ta nie była przedmiotem żadnego postępowania ani kontroli i nie została rozstrzygnięta przez organ podatkowy. 20 marca 2026 r. naczelnik urzędu skarbowego wszczął u spółki kontrolę podatkową obejmującą rozliczenie tej sprzedaży. Wniosek jest kompletny, a opłatę uiszczono w terminie. Jak powinien postąpić Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej?
Trzy spółki, ALFA, BETA i GAMMA, mają wspólnie uczestniczyć w dwóch odrębnych zdarzeniach przyszłych: w zawarciu umowy konsorcjum oraz w niezwiązanej z nią sprzedaży nieruchomości. Złożyły wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, w którym przedstawiły oba zdarzenia, a stroną postępowania wskazały spółkę ALFA. W jakiej wysokości należy uiścić opłatę od tego wniosku?
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał w 2025 r. spółce ALFA interpretację indywidualną w zakresie podatku od towarów i usług, uznającą jej stanowisko za prawidłowe. Spółka interpretacji nie zaskarżyła. W 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok, z którego wynika, że stanowisko przyjęte w interpretacji jest nieprawidłowe. W tym zakresie nie wydano interpretacji ogólnej. Który organ może zmienić tę interpretację z urzędu?
Spółka GAMMA sprzedała w styczniu 2026 r. nieruchomość i wykazała tę dostawę w deklaracji za styczeń 2026 r. jako zwolnioną od podatku od towarów i usług. 16 lutego 2026 r. złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej tej sprzedaży; w dniu złożenia wniosku sprzedaż nie była przedmiotem żadnego postępowania ani kontroli. Interpretację potwierdzającą stanowisko spółki doręczono jej 7 maja 2026 r., więc spółka nie skorygowała deklaracji. We wrześniu 2026 r. doręczono spółce zmianę interpretacji, według której dostawa podlegała opodatkowaniu. Jaka jest sytuacja spółki w zakresie podatku od tej dostawy?
Spółka ALFA uzyskała interpretację indywidualną potwierdzającą, że opisane przez nią połączenie ze spółką zależną nie wywoła skutków w podatku dochodowym od osób prawnych; stan faktyczny opisała we wniosku zgodnie z rzeczywistością, a interpretacji nie zmieniono ani nie uchylono. Następnie wobec spółki wydano decyzję z zastosowaniem art. 119a Ordynacji podatkowej, obejmującą szereg czynności, których elementem było to połączenie. Czy w zakresie objętym decyzją spółka może powołać się na ochronę wynikającą z zastosowania się do interpretacji?
Sześć spółek z jednej grupy kapitałowej, powiązanych tą samą czynnością restrukturyzacyjną, którą rozpoczęły w 2026 r. i jeszcze nie zakończyły, złożyło do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej wspólny wniosek o wydanie opinii zabezpieczającej. Wniosek nie dotyczy opodatkowania wyrównawczego. W jakiej wysokości należy uiścić opłatę od tego wniosku?
Spółka BETA uzyskała w 2025 r. opinię zabezpieczającą, w której Szef Krajowej Administracji Skarbowej ocenił, że do korzyści podatkowej z planowanej przez spółkę czynności nie ma zastosowania art. 119a Ordynacji podatkowej. W 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w kilku wyrokach dotyczących innych podatników ocenił podobne czynności odmiennie niż opinia. Innego orzecznictwa w tej kwestii nie ma. Czy Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z tego powodu zmienić opinię z urzędu?
Wniosek spółki ALFA o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 2 marca 2026 r. Wniosek był kompletny, opłatę od wniosku uiszczono w terminie, organ nie wzywał spółki do jego uzupełnienia, a w sprawie nie wystąpiły okresy, których nie wlicza się do terminu załatwienia sprawy. Do 15 lipca 2026 r. organ nie wydał ani nie wysłał spółce interpretacji. Jaka jest sytuacja prawna spółki ALFA?
Jan Kowalski ma zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2024 r. W marcu 2026 r. złożył do naczelnika urzędu skarbowego wniosek o rozłożenie jej zapłaty na raty, powołując się na ważny interes podatnika: twierdzi, że od początku 2025 r. nie uzyskuje żadnych dochodów z najmu należącego do niego mieszkania. Jeden świadek zeznał, że mieszkanie stoi puste, drugi, że od miesięcy mieszkają w nim najemcy, a innych dowodów nie udało się uzyskać, więc wątpliwości tej nie da się usunąć. Czy rozpatrując wniosek w czerwcu 2026 r., organ ma obowiązek rozstrzygnąć tę wątpliwość na korzyść podatnika?
W decyzji określającej spółce ALFA zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2024 r. naczelnik urzędu skarbowego zakwestionował zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatku, którego ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych z kosztów nie wyłącza. Jako jedyną podstawę wskazał zarządzenie ministra właściwego do spraw finansów publicznych, wydane na podstawie ustawy i ogłoszone w dzienniku urzędowym ministra, które poleca naczelnikom urzędów skarbowych nie uznawać takich wydatków za koszty. Czy zarządzenie mogło stanowić podstawę tej decyzji?
Spółka BETA zaskarżyła do wojewódzkiego sądu administracyjnego decyzję w sprawie podatku od towarów i usług. Organ oparł rozstrzygnięcie na interpretacji ogólnej ministra właściwego do spraw finansów publicznych, opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów, która przyjmuje inne rozumienie przepisu ustawy niż wynikające z jego brzmienia. Spółka nie stosowała się do tej interpretacji. Czy sąd, oceniając legalność decyzji, jest związany stanowiskiem wyrażonym w interpretacji ogólnej?
Minister właściwy do spraw finansów publicznych wydał na podstawie ustawy zarządzenie, ogłoszone w dzienniku urzędowym ministra, które poleca "wszystkim organom podatkowym" stosowanie jednolitego wzoru protokołu z czynności sprawdzających. Wójt gminy X, prowadzący jako organ podatkowy sprawy podatku od nieruchomości, sporządza protokoły zgodnie z Ordynacją podatkową, ale według własnego wzoru. Czy zarządzenie wiąże wójta?
Rada gminy X podjęła uchwałę, którą wprowadziła na terenie gminy "podatek od miejsc postojowych", płacony przez właścicieli nieruchomości udostępniających odpłatnie miejsca do parkowania, i określiła jego stawkę. Żadna ustawa nie przewiduje takiego podatku. Uchwałę ogłoszono w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Czy uchwała mogła skutecznie nałożyć ten podatek?
Ustawa podatkowa upoważnia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wyłącznie do określenia, w drodze rozporządzenia, wzoru deklaracji i sposobu jej składania. W rozporządzeniu wydanym na tej podstawie minister zamieścił przepis, zgodnie z którym opodatkowaniu podlega także czynność, której ustawa nie wymienia jako przedmiotu opodatkowania. Jak należy ocenić ten przepis rozporządzenia w świetle Konstytucji RP?
Rada gminy Y podjęła uchwałę, którą zwolniła z podatku od nieruchomości wolnostojące budynki gospodarcze o powierzchni użytkowej do 20 m2, niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej ani z gospodarstwem rolnym. Takiego zwolnienia nie ma w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych. Uchwałę ogłoszono w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Właściciel takiego budynku zastanawia się, czy w świetle art. 217 Konstytucji RP zwolnienie jest skuteczne. Jak należy ocenić uchwałę?
Ustawa podatkowa upoważnia ministra właściwego do spraw finansów publicznych do określenia, w drodze rozporządzenia, wzoru informacji składanej przez płatników. W rozporządzeniu wydanym na tej podstawie minister postanowił, że wzór informacji określi, w drodze zarządzenia, Szef Krajowej Administracji Skarbowej. Czy taki przepis rozporządzenia jest dopuszczalny?
Projekt ustawy podatkowej zawiera przepis: "Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 15". Ani ten przepis, ani żaden inny przepis projektu nie wskazuje, czym minister ma się kierować, określając sposób prowadzenia ewidencji. Czy upoważnienie w tym kształcie spełnia wymagania Konstytucji RP?
Jan Kowalski mieszka w gminie A, a jest też właścicielem domu mieszkalnego położonego w sąsiedniej gminie B. Rada gminy A ustaliła na 2026 r. stawkę podatku od nieruchomości od budynków mieszkalnych niższą niż rada gminy B. Obie uchwały ogłoszono w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Według stawki z której uchwały należy ustalić Janowi Kowalskiemu podatek od nieruchomości od domu położonego w gminie B na 2026 r.?
Rada gminy Z podjęła w listopadzie 2025 r. uchwałę w sprawie stawek podatku od nieruchomości na 2026 r. Uchwałę zamieszczono w Biuletynie Informacji Publicznej gminy i na tablicy ogłoszeń urzędu gminy, ale do dziś nie ogłoszono jej w wojewódzkim dzienniku urzędowym. W lutym 2026 r. wójt ustalił Annie Nowak w drodze decyzji podatek od nieruchomości na 2026 r. według stawek z tej uchwały. Czy uchwała mogła być podstawą ustalenia podatku?
Rząd wynegocjował z państwem X umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, która obniża stawki polskiego podatku u źródła od dywidend, odsetek i należności licencyjnych w stosunku do stawek przewidzianych w ustawach o podatkach dochodowych. Minister właściwy do spraw finansów publicznych proponuje ratyfikację bez uprzedniej zgody ustawowej, po zawiadomieniu Sejmu, bo umowa nie powoduje znacznego obciążenia państwa pod względem finansowym. Czy ratyfikacja tej umowy wymaga uprzedniej zgody wyrażonej w ustawie?
W postępowaniu prowadzonym przez organ celny przepis ustawy krajowej uchwalonej w 2025 r. jest sprzeczny z przepisem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego unijny kodeks celny, a sprzeczności nie da się usunąć w drodze wykładni. Rozporządzenie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, a jego tekstu nie ogłaszano w Dzienniku Ustaw. Który przepis powinien zastosować organ?
Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepis rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych jest niezgodny z ustawą. Orzeczenie wiąże się z nakładami finansowymi nieprzewidzianymi w ustawie budżetowej, dlatego Trybunał przed określeniem terminu utraty mocy obowiązującej przepisu zapoznał się z opinią Rady Ministrów. Na jaki najdłuższy okres Trybunał może odroczyć utratę mocy obowiązującej tego przepisu?
Decyzją ostateczną z marca 2025 r. naczelnik urzędu skarbowego ustalił Annie Nowak zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn, opierając rozstrzygnięcie na przepisie ustawy, którego niezgodność z Konstytucją RP stwierdził następnie Trybunał Konstytucyjny. Wyrok ogłoszono w Dzienniku Ustaw 10 czerwca 2026 r., a Trybunał nie określił innego terminu utraty mocy obowiązującej przepisu. Anna Nowak nie zaskarżyła decyzji do sądu administracyjnego. Jaki jest skutek wyroku dla jej decyzji?
Rzeczpospolita Polska zawarła z państwem X umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, którą Prezydent RP ratyfikował na podstawie ustawy wyrażającej zgodę na ratyfikację, a umowę ogłoszono w Dzienniku Ustaw. W 2026 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, której przepis o opodatkowaniu odsetek wypłacanych rezydentom państwa X jest sprzeczny z postanowieniem umowy, a sprzeczności tej nie da się usunąć w drodze wykładni. Naczelnik urzędu skarbowego prowadzi postępowanie podatkowe, w którym od rozstrzygnięcia tej kolizji zależy wysokość podatku. Jak powinien postąpić?
W sporze o zastosowanie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a państwem X organ podatkowy przyjął znaczenie określenia użytego w umowie na podstawie notatek polskiej delegacji z rund negocjacyjnych. Państwo X nie przyjęło tych notatek jako dokumentu odnoszącego się do umowy. Zwykłe znaczenie tego określenia, odczytane w kontekście oraz w świetle przedmiotu i celu umowy, jest jasne i nie prowadzi do rezultatu absurdalnego, a różni się od znaczenia przyjętego przez organ. Jak należy ocenić stanowisko organu w świetle Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów?
Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a państwem X nie definiuje jednego z określeń użytych w artykule o dochodach z pracy najemnej. W 2025 r., kilka lat po wejściu umowy w życie, rządy obu państw podpisały wspólną deklarację, w której uzgodniły, jak należy rozumieć to określenie przy stosowaniu umowy; deklaracja nie zmienia tekstu umowy. Jakie znaczenie ma ta deklaracja dla interpretacji umowy w świetle Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów?
Umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a państwem X sporządzono w językach polskim, języku państwa X i angielskim. Zgodnie z jej postanowieniem końcowym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne, a w razie rozbieżności przy interpretacji rozstrzygający jest tekst w języku angielskim. Przy stosowaniu umowy okazało się, że tekst polski i tekst w języku państwa X nadają określeniu użytemu w artykule o odsetkach różne znaczenie. Jak należy rozstrzygnąć tę rozbieżność?
Państwo X jest związane z Polską umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, która ogranicza podatek u źródła od dywidend do 5% albo 15%. W 2026 r. państwo X uchwaliło ustawę, zgodnie z którą dywidendy wypłacane wszystkim nierezydentom podlegają podatkowi według stawki 20% "bez względu na postanowienia umów międzynarodowych". Umowa nie została wypowiedziana ani zawieszona. Organy państwa X odmawiają polskiej spółce zastosowania stawki z umowy, powołując się na nową ustawę. Jak należy ocenić stanowisko państwa X w świetle Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów?
Polska i państwo X podpisały 15 stycznia 2026 r. umowę o zwolnieniu z podatków dochodowych zysków przedsiębiorstw żeglugi powietrznej z eksploatacji statków powietrznych w komunikacji międzynarodowej. Umowa weszła w życie 1 lipca 2026 r. i nie zawiera postanowień o stosowaniu jej do dochodów osiągniętych wcześniej; państwa nie uzgodniły tymczasowego stosowania umowy, a odmienny zamiar stron nie został ustalony w inny sposób. Przewoźnik z państwa X osiągnął w Polsce dochód z tej działalności w marcu 2026 r. Czy w świetle Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów umowa obejmuje ten dochód?
Rozporządzenie ministra właściwego do spraw finansów publicznych zmieniające wzór deklaracji podatkowej ogłoszono w Dzienniku Ustaw 15 lipca 2026 r. Rozporządzenie nie zawiera przepisu określającego termin jego wejścia w życie. Od którego dnia rozporządzenie obowiązuje?
Minister właściwy do spraw finansów publicznych przygotowuje rozporządzenie zmieniające wzór informacji podatkowej i chce, aby weszło ono w życie z dniem ogłoszenia, bo zależy mu na szybszym udostępnieniu formularza. Z uzasadnienia projektu wynika, że skrócenie vacatio legis jest uzasadnione, ale natychmiastowego wejścia w życie nie wymaga ważny interes państwa. Czy w tych okolicznościach rozporządzenie może wejść w życie z dniem ogłoszenia?
Ustawa zmieniająca, ogłoszona w Dzienniku Ustaw we wrześniu 2026 r., rozszerza krąg podatników uprawnionych do ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych i stanowi, że nowe brzmienie przepisu stosuje się do dochodów uzyskanych od 1 stycznia 2025 r. Zmiana jest dla podatników wyłącznie korzystna i nie pogarsza niczyjej sytuacji. Czy ustawa o ogłaszaniu aktów normatywnych dopuszcza nadanie temu przepisowi mocy wstecznej?
Ustawę podatkową ogłoszono w Dzienniku Ustaw 16 czerwca 2026 r., a jej przepis końcowy stanowi, że wchodzi ona w życie 1 sierpnia 2026 r. Rozporządzenie wykonawcze wydane na podstawie zawartego w niej upoważnienia ogłoszono 2 lipca 2026 r., a jego przepis końcowy stanowi, że wchodzi ono w życie 20 lipca 2026 r. Jak należy ocenić ogłoszenie i wejście w życie rozporządzenia?
Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosił w Dzienniku Ustaw, w formie obwieszczenia, tekst jednolity swojego rozporządzenia w sprawie prowadzenia ewidencji. Po ogłoszeniu okazało się, że w tekście jednolitym pominięto zmianę jednego paragrafu, dokonaną rozporządzeniem zmieniającym ogłoszonym wcześniej niż tekst jednolity. Kto i w jakiej formie prostuje ten błąd?