Termin utraty mocy rozporządzenia po wyroku TK - art. 190 ust. 3 Konstytucji RP
Kazus dotyczy odroczenia przez Trybunał Konstytucyjny utraty mocy przepisu rozporządzenia, gdy wyrok wiąże się z nieprzewidzianymi wydatkami budżetowymi.
Pytanie
Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepis rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych jest niezgodny z ustawą. Orzeczenie wiąże się z nakładami finansowymi nieprzewidzianymi w ustawie budżetowej, dlatego Trybunał przed określeniem terminu utraty mocy obowiązującej przepisu zapoznał się z opinią Rady Ministrów. Na jaki najdłuższy okres Trybunał może odroczyć utratę mocy obowiązującej tego przepisu?
A
na 18 miesięcy, gdyż jest to najdłuższy termin przewidziany w Konstytucji dla aktu normatywnego, z którym wiążą się nakłady finansowe,
B
na okres wskazany po zapoznaniu się z opinią Rady Ministrów, gdyż przy nakładach nieprzewidzianych w ustawie budżetowej limit nie obowiązuje,
C
na 12 miesięcy, gdyż dla aktu normatywnego innego niż ustawa termin utraty mocy obowiązującej nie może przekroczyć dwunastu miesięcy.
✓ Poprawna odpowiedź
Wyjaśnienie
Zgodnie z art. 190 ust. 3 Konstytucji RP orzeczenie Trybunału wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, ale Trybunał może określić inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego, który nie może przekroczyć osiemnastu miesięcy, gdy chodzi o ustawę, a gdy chodzi o inny akt normatywny - dwunastu miesięcy. Przedmiotem orzeczenia jest przepis rozporządzenia, więc górną granicą jest 12 miesięcy. Wariant z 18 miesiącami stosuje granicę przewidzianą dla ustawy, a nakłady finansowe nie wpływają na długość limitu. Wariant znoszący limit przy nakładach nieprzewidzianych w ustawie budżetowej błędnie odczytuje ostatnie zdanie art. 190 ust. 3: w takim przypadku Trybunał musi przed określeniem terminu zapoznać się z opinią Rady Ministrów, ale granice 18 i 12 miesięcy nadal obowiązują.